To już trzy lata…

28 stycznia miną trzy lata, gdy zmarł mój tata…

To nieprawda, że czas leczy rany…

to nieprawda, że ból serca staje się mniejszy…

to nieprawda, że wspomnienia zamazują się w pamięci…

Nadal tęsknisz, chcesz zadzwonić, porozmawiać, masz wrażenie, że za chwilę wejdzie do domu… Tęsknota nie maleje, stoi w miejscu, a momentami jest nawet większa…

Uczucie pustki boli bardzo i nigdy nie zostanie zastąpione… Tyle wspomnień, tyle obrazów w pamięci… Pozostaną na zawsze…

A.

4 myśli na temat “To już trzy lata…

Dodaj własny

  1. Bardzo to prawdziwe o czym piszesz. Kiedy się mocno tęskni, to nawet w innych ludziach, w ich twarzach, szukamy tego kogo straciliśmy…
    Pozdrawiam, dzięki za ten szczery tekst!

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: